Niets is zo ongelijk als de gelijke behandeling van ongelijken

Door de onstuitbare drang naar gelijkheid, zijn vrijwel alle positieve verschillen in mensen uit de arbeidsverhoudingen verdwenen. Uit angst om te discrimineren creëerden we een eenheidsworst. Voor iedereen hetzelfde, bij voorkeur vastgelegd in dikke cao´s met eenduidige regelingen, normen en beloning. Die strikte regels en normen zijn misschien nuttig voor een kleine groep mensen die het niet goed kunnen, of niet echt willen. Maar dat strakke keurslijf belemmert en demotiveert de bevlogen en vakbekwame professionals die meestal de meerderheid vormen. Gelijke monniken, gelijke kappen is onverstandig, onlogisch en ook onrechtvaardig.


Alle mensen zijn ongelijk, schreef de meest gedecoreerde geneticus uit de Nederlandse geschiedenis Hans Galjaard. We hebben allemaal een uniek DNA. Daarmee verschillen we in aanleg, gezondheid, gedrag en prestatie. Creatieve denkers leveren bijvoorbeeld een ander soort output dan productieve doeners. Als je hen hetzelfde behandelt, maak je de organisatie zwakker. Waar jonge honden vernieuwing en energie meebrengen, zorgen oude rotten voor senioriteit en stabiliteit. Wanneer je van hen hetzelfde verwacht, neem de productiviteit af en het ziekteverzuim toe. De leider van de toekomst moet leren differentiëren. Want verschil in mensen, vraagt om verschil in sturing, managementaandacht, beoordeling en beloning. Wie in de toekomst onderscheidend wil zijn, moet vooral het verschil durven maken!


 



« Terug